Skip to content

27 Απριλίου 2014

1

Οι αγορές, τα ψέμματα και το γαϊδούρι του Χότζα.

από psileashampos

Διαβάζοντας και βλέποντας τους σχεδόν έξαλλους πανηγυρισμούς για την «ηρωική» μας έξοδο στις αγορές, μοιραία σκέφτηκα για άλλη μια φορά πόσο κίβδηλος είναι ο δημόσιος λόγος μας, πολιτικός και μη. Σε μια εποχή που όλα ξεφτίζουν ή ψευτίζουν, καλό είναι να κάνουμε έναν απολογισμό αληθείας. Σηκώνουμε τα μανίκια λοιπόν, παίρνουμε χαρτί και μολύβι και αρχίζουμε. 


Ένα μεγάλο μέρος του εξωτερικού χρέους κατευθύνθηκε στους εξοπλισμούς και σε δημόσια έργα. Αν υπολογίσουμε λοιπόν ότι -βάσει και των τελευταίων αποκαλύψεων- οι περισσότεροι απ’ αυτούς (αν όχι όλοι) έγιναν με αδιαφανείς διαδικασίες και με αυτό που ο κόσμος αποκαλεί «μίζες», τότε πρέπει να γνωρίζουμε ότι: 1) Οι μίζες αυτές (μιλάμε για πολλά εκατομμύρια-δις ευρώ) μετακυλήθηκαν στην αξία των εξοπλισμών-έργων, δηλαδή στο δημόσιο χρέος και 2) Η ύπαρξη «μιζών» σημαίνει αυτόματα αποκλεισμό οποιουδήποτε ανταγωνισμού και επομένως μια σίγουρη εκτίναξη της αξίας των εξοπλισμών-έργων (μιλάμε πάλι για πολλά εκατομμύρια-δις ευρώ) η οποία επιβάρυνε επίσης το δημόσιο χρέος. Ένα μέρος του δημοσίου χρέους οφείλεται και στον τεράστιο κρατισμό, τον οποίο οι πολιτικοί επέλεξαν ως μέσω παγίδευσης των πολιτών στον δικομματισμό. Δηλαδή μια από τις βασικές υποχρεώσεις τους, να εξασφαλίζουν θέσεις εργασίας, την εκπλήρωσαν κατά τρόπο εύκολο και παρασιτικό -δημιουργώντας θέσεις στο δημόσιο- και προς όφελος πάλι της δικής τους παραμονής στην εξουσία. Επιπρόσθετα εικάζεται ότι ένα μέρος του δημοσίου δανεισμού έγινε για να γίνει, για την είσπραξη απλώς κάποιων προσόδων, την εξυπηρέτηση «μαύρων» τρυπών κλπ.

Με την έκρηξη της κρίσης και στην πατρίδα μας, όταν οι τράπεζες λόγω των ανοιγμάτων τους προς εξυπηρέτηση των ιδίων ή και άλλων συμφερόντων βρέθηκαν εκτεθειμένες, τότε έσπευσε το προστατευτικό, σχεδόν πατρικό χέρι του δημοσίου να τις βοηθήσει με κάποιες εκατοντάδες δις ευρώ, χωρίς να δημοσιοποιηθεί ούτε δείγμα των μετοχών τους και φυσικά εις βάρος τελικά του δημοσίου χρέους. Επίσης έλαβαν χώρα και κάποιες αναίσχυντες μοιρασιές, του στυλ η «κακή» τράπεζα στους καταθέτες, η «καλή» τράπεζα στους προνομιούχους. Όλα αυτά είναι μόνο τα χοντρά και οι κορυφές αυτών που διημείφθησαν κάτω από το τραπέζι και εις βάρος του ελληνικού λαού.

Όταν άρχισαν οι πιέσεις των δανειστών και η πίεση της έλλειψης εξωτερικού δανεισμού, κάποιοι εκ των κυβερνώντων φρόντισαν με δηλώσεις, πράξεις και παραλείψεις να ρίξουν την πατρίδα, δηλαδή τον λαό της πατρίδας, στον πάτο του καιάδα και πολλοί απ’ αυτούς μάλιστα κέρδισαν σπεκουλάροντας εις βάρος της (τυχαίο;). Έτσι η πατρίδα κατέληξε τεχνηέντως στα νύχια του ΔΝΤ και στα γρανάζια του μηχανισμού στήριξης. 

Στη χρονική αυτή στιγμή τα ίδια πρόσωπα που είχαν λάβει μέρος στις προαναφερόμενες μεθοδεύσεις, ανέλαβαν την «σωτηρία» της πατρίδας, η ποιότητα της οποίας (της σωτηρίας) δε διαφέρει από την καταστροφή της. Μήπως έγινε ο στοιχειώδης λογιστικός-δικαστικός έλεγχος, για να βρεθούν οι υπαίτιοι ή και οι κερδισμένοι του δημοσίου δανεισμού και να πληρώσουν; Όχι! Από ποιους, απ’ αυτούς που έχασαν εν μιά νυκτί τον Χριστοφοράκο, το πρόσωπο που ήξερε και θα μιλούσε; Έτσι το βάρος μετακυλήθηκε στον λαό με δυσβάσταχτα, ανερμάτιστα και ανόητα μέτρα, τα οποία σκότωσαν την ελληνική οικονομία και κοινωνία χωρίς να κάνουν ούτε τους αριθμούς να ευημερούν. Εκατομμύρια (17,9% βάσει στοιχείων του ΟΟΣΑ) συμπατριώτες μας δεν έχουν το καθημερινό φαγητό, ενώ οι δαπάνες για την υγεία κατακρημνίζονται. Η ανεργία σαρώνει και οι ρυθμοί μετανάστευσης θυμίζουν παλαιότερες εποχές.

Μήπως όμως γίνεται τίποτα για να διευθετηθούν τα προβλήματα; Μάταιο να το πούμε. Νέα σκάνδαλα εκποιήσεως του εθνικού πλούτου με στραβές ματιές σε ενημερωμένους προνομιούχους (βλέπε Ελληνικό) στις πλάτες του ελληνικού λαού. Στην αναμπουμπούλα «ανακαλύφθηκαν» και οι υδρογονάνθρακες των ελληνικών θαλασσών οι οποίοι ξαφνικά έγιναν «ευρωπαϊκοί» σε μια διπλωματική κίνηση «ματ» της εξωτερικής μας πολιτικής.

Μέσα σ’ όλα αυτά λοιπόν και με τον ελληνικό λαό, τα αδέλφια μας και εμάς τους ίδιους να υποφέρουμε δανειζόμενοι, για να βγάλουμε την εβδομάδα, οι κρατούντες υπό δρακόντεια μέτρα (γερμανικά – εδώ δεν παίζουμε) προστατευτισμού και κρυμμένες αλήθειες βγήκαν στις αγορές και πανηγυρίζουν. Συγκεκριμένα μπορούμε ν’ αναφέρουμε ότι:
α) Το ομόλογο προσφέρθηκε από 6 μεγάλες επενδυτικές τράπεζες, οι οποίες οργάνωσαν και την πώληση, με άνοιγμα βιβλίου προσφορών στους δικούς τους πελάτες –περίπου το 60% της έκδοσης κατευθύνθηκε απευθείας σε αυτούς– και καταλαβαίνουμε όλοι τι σημαίνει να επιθυμείς να πουλήσεις ένα προϊόν που σου αποφέρει υψηλές προμήθειες σε πελάτες σου. 
β) Η προσφορά του ποσού των 20 δις ευρώ έναντι των 3 δις του ζητούμενου ποσού είναι ένα μεγάλο-μεγάλο ψέμα, ή για να το πούμε και λίγο πιο μαλακά, δεν είναι η πλήρης καταγραφόμενη αλήθεια. Και αυτό, γιατί ναι μεν προσφέρθηκε ΣΥΝΟΛΙΚΑ ποσό της τάξεως των 20 δις, αλλά για προσφερόμενες τιμές επιτοκίων μή ανταγωνιστικές και επιθυμητές, δηλ. της τάξεως του 6 ή 7 ή 8%, οι οποίες, βεβαίως, δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές. Έτσι αραδιάζουμε στον κόσμο την «πομφόλυγα» των 20 δις, χωρίς βεβαίως να αναφέρουμε ότι ποτέ δεν θα κάναμε δεκτές αυτές τις προσφορές σε αυτά τα επιτοκιακά ύψη που ζητούσαν.
γ) Οι επενδυτές που αγόρασαν τα ομόλογα, έσπευσαν νωρίτερα (επωφελούμενοι της ανόδου των τιμών για τα παλαιότερα ομόλογα που διέθεταν) ή αμέσως μετά την έκδοση και διαπραγμάτευση της νέας σειράς να προβούν σε «εκτεταμένες πωλήσεις, καθώς είναι προφανές πως πολλοί από τους τύπους που αγόρασαν το ομόλογο δεν ανήκαν στο είδος των μακροπρόθεσμων επενδυτών, αλλά ήταν πρόσκαιροι κερδοσκόποι πού πήγαν για μια γρήγορη μπάζα!!!», όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρεται σε δημοσίευμα του Reuters (11-4-2014) που ουδέποτε αναφέρθηκε από τα εγχώρια μέσα μαζικής παραπλάνησης. Γιατί λοιπόν πανηγυρίζουν και για ποιον;

Όλα αυτά μου θυμίζουν την παλιά ιστορία του Ναστρατίν Χότζα ο οποίος, λέει ο θρύλος, όταν ψόφησε ο γάιδαρός του απορούσε περίλυπος: «Μα καλά ρε παιδί μου, πάνω που τον έμαθα να μην τρώει, αυτός ψόφησε;»

Τώρα στην ιστορία μας, ποιος ψόφησε και ποιος είναι ο γάιδαρος είναι άλλο θέμα!              

Advertisements
Read more from Άρθρα
1 σχόλιο Post a comment

Γράψε και εσύ το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments