Skip to content

Αρχείο για

25
Νοέ.

Η Παιδεία πάντα θα βρίσκει διέξοδο;

Με αφορμή την παρουσίαση του Ακαδημαϊκού κ. Δελλαρόκα, με τίτλο ‎‎«Επανεφευρίσκοντας το Πανεπιστήμιο» ‎‎(μπορείτε να δείτε την παρουσίαση στον σύνδεσμο: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ZWikNxscWc8) θα ήθελα ‎να σημειώσω ορισμένες σκέψεις.
Read more »

Advertisements
14
Νοέ.

Είχαν δίκιο!

Κάποτε, μια φορά κι έναν καιρό σε μια μακρινή χώρα ζούσε ένας γιατρός. Ο γιατρός μας λοιπόν μια μέρα ξύπνησε και πήγε να παραλάβει το αυτοκίνητό του από το συνεργείο, όπου το είχε δώσει για μια απλή, όπως πίστευε, βλάβη. Πηγαίνει λοιπόν στο συνεργείο και συναντάει τον μηχανικό: Read more »

4
Νοέ.

Η Χαραμάδα

Περπατώ με το βλέμμα χαμηλωμένο. Αναγκαστικά. Δεν μου αρέσει, δεν το επιλέγω, δεν το θέλω. Αναγκάζομαι όμως. Με αναγκάζουν οι ακαθαρσίες και τα περιττώματα των αδέσποτων. Ο ουρανός μάταια περιμένει τη ματιά μου. Τη μονοπωλεί το πεζοδρόμιο, πότε πότε την κλέβει για λίγο και κάποιο περαστικό διερχόμενο αμάξι. Η ματιά μου, άγρυπνος φρουρός μου, περιπολεί αδιάκοπα τριγύρω. Για ακαθαρσίες, για φονικά αυτοκίνητα, για ύποπτους ανθρώπους που μπορεί να θέλουν το κακό μου. Η ματιά μου καχύποπτη, έχει απωλέσει την αθωότητά της, την ικανότητά της να βλέπει και να έλκεται από τα ωραία πράγματα. Μύγα η ματιά μου, κολλάει στα άσχημα, δύσοσμα και βρωμερά, ψάχνει να τα βρει ακόμα κι εκεί που δεν έχουν θέση: στο πρόσωπο του άντρα που ενώ βαδίζει πίσω μου, επιταχύνει ξαφνικά το βήμα του μέσα στο στενό σοκάκι γιατί κρυώνει και βιάζεται να πάει στο σπίτι του.

Read more »