Skip to content

16 Ιανουαρίου 2013

12

Κάτι άλλο περιμένουμε από εσάς κύριε Γιανναρά

από βενέδικτος

Σπεύδω νά ἐξηγηθῶ σέ αὐτούς πού μέ κατηγόρησαν ὅτι μέ τό ‎παρακάτω κείμενο δίνω ἀξία στήν πρόσφατη ἐπιφυλλίδα ‎τοῦ κ. Γιανναρᾶ. Μά, τό κάνω ἀπό τήν ἰδιαίτερη ἐκτίμηση πού τρέφω στό ‎πρόσωπό του, μή μπορώντας νά συγκρατήσω τό ξάφνιασμά μου.‎

Καί ρωτῶ τόν κ. Γιανναρᾶ: Ἀλήθεια, δέν βλέπετε πλέον καμία ‎προσφορά τοῦ ἑλληνισμοῦ στόν σύγχρονο κόσμο; Δέν ὑπάρχει τίποτα πιά ‎πού νά δίνει τό δικαίωμα σέ τούτη τήν γῆ νά ὀνομάζεται Ἑλλάς; Καί ἄν ‎σπανίζει σήμερα ἡ ἀρχιτεκτονική ἄνθηση, δέν μπορεῖτε νά βρεῖτε τίποτα ‎ὄμορφο πού νά μᾶς καθιστᾶ ἄξιους νά λεγόμαστε 

Ἕλληνες; Δέν ‎γνωρίζετε σεῖς, καλύτερα ἀπ᾿ ὅλους, ἐπιτεύγματα στά γράμματα καί στίς ‎τέχνες, στήν μουσική, στά εἰκαστικά, στήν λογοτεχνία, στήν θεολογία; Ἤ ‎μήπως ταυτίσατε καί σεῖς τόν πολιτισμό μέ τήν βιομηχανική ἀνάπτυξη, ‎τήν οἰκονομική εὐημερία καί τήν πολιτική ἰσχύ; Δέν τό πιστεύω φυσικά. ‎Δέν τά περιφρονοῦμε καί τοῦτα τά τελευταῖα, ἀλλά ποτέ δέν ἦταν καί οὔτε θά γίνουν ὁ σκοπός μας. Γιά τήν Ἑλλάδα αὐτά εἶναι μονάχα ‎ἐργαλεῖα μέ τά ὁποῖα ἐκπληροῖ τόν ἀπ᾿ ἀρχῆς προορισμό της: τήν ‎παραγωγή πολιτισμοῦ· πολιτισμοῦ πνεύματος, ἀρετῶν καί ἀξιῶν. Δέν ‎μᾶς ἀφορᾶ
ἄν ἐκτιμᾶται ἀπό τούς δυτικούς: αὐτοί ἀδυνατοῦν νά ‎ἐκτιμήσουν ἐδῶ καί 2000 χρόνια.

Δέν δεχόμαστε κύριε Γιανναρᾶ ἀπό κανέναν νά ἀποκαλεῖ τήν ‎πατρίδα μας Ἑλλαδιστάν. Λέγεται Ἑλλάς καί εἶναι τό ἔνδοξο ἀπομεινάρι ‎τῆς μεγάλης Ρωμανίας, ἡ φυσική συνέχεια τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος. Εἴτε ‎ἀρέσει εἴτε δέν ἀρέσει σέ κάποιους, εἴμαστε οἱ φορεῖς τοῦ ἑλληνικοῦ ‎πολιτισμοῦ, οἱ ζῶντες φορεῖς τοῦ πνεύματος τοῦ Ὁμήρου, τοῦ Σόλωνα, τοῦ Λεωνίδα, τοῦ ‎Σωκράτη, τοῦ Περικλῆ, τοῦ Ἀλεξάνδρου, τοῦ Βασιλείου καί τοῦ Χρυσοστόμου, τοῦ Ρωμανοῦ, τοῦ Ἀνθεμίου καί Ἰσιδώρου, τοῦ Διγενῆ ‎Ἀκρίτα, τοῦ Λάμπρου Κατσώνη, τοῦ Νικηταρᾶ, τοῦ Σολομοῦ, τοῦ ‎Παπαδιαμάντη, τοῦ Γρηγόρη Αὐξεντίου, τοῦ Σεφέρη. Ναί, περνᾶμε κρίση! ‎Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά στήν ἱστορία μας. Εἶναι καί αὐτό χαρακτηριστικό ‎γνώρισμα τοῦ ἑλληνισμοῦ: νά ἀναγεννιέται μέσα ἀπό τίς στάχτες του καί ‎νά ξαναβρίσκει τήν πορεία του στήν αἰωνιότητα. Τό βάρος τῆς εὐθύνης μας εἶναι μεγάλο. Καί εἶναι δικαίωμα ὅλων νά ἀποσχιστοῦν ἀπό τήν ‎παγκόσμια ἀλυσίδα τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὄχι ὅμως νά λοιδοροῦν αὐτούς πού ‎ἐπέλεξαν νά συνεχίσουν τό «πεπρωμένο» του.‎

Μήν παραγνωρίζετε κύριε Γιανναρᾶ τά μεγάλα δεινά πού ἔχει ‎περάσει ὁ λαός μας. Εἶναι θαῦμα καί ὅτι ὑπάρχουμε, πόσο μᾶλλον πού ‎δέν ὑπάρχουμε ἁπλῶς. Μιλᾶμε τήν ἐξαίσια γλῶσσα τῶν προγόνων μας ‎‎(ἔστω καί περικεκομμένη), ζοῦμε τήν παράδοσή τους, τιμᾶμε τήν μνήμη ‎τους, χαιρόμαστε τήν ζωή (ἀκόμη καί στόν παρόντα στενεμό), ‎γιορτάζουμε, ἀγαπᾶμε, ἔχουμε φιλότιμο! Ναί, κύριε Γιανναρᾶ, θά χάσει ‎πολλά ὁ σύγχρονος κόσμος ἄν λείψει τοῦτο τό γένος.‎

Θά μέ πεῖτε ρομαντικό! Τό χαίρομαι! Ρομαντικοί ἦταν καί οἱ ‎Ἀθηναῖοι ὅταν ἔκτιζαν τόν Παρθενῶνα, ρομαντικοί οἱ 300 πού κρατοῦσαν τίς Θερμοπῦλες, ρομαντικός ἦταν καί ὁ Μεγαλέξανδρος ὅταν κατακτοῦσε καί φώτιζε τήν οἰκουμένη, ρομαντικός ‎ὁ Μ. Κωνσταντίνος ὅταν ἔστηνε τήν Νέα Ρώμη, ρομαντικός ὁ ‎Ἰουστινιανός μέ τήν ἁγια-Σοφιά του, ρομαντικός ὁ Παλαιολόγος ὅταν ‎ἔπεφτε στήν πύλη τοῦ ἁγίου Ρωμανοῦ, ρομαντικός ὁ Κολοκοτρώνης ὅταν ‎βροντοφώναζε «ἐλευθερία ἤ θάνατος», ρομαντικά καί τά παιδιά τοῦ 40 ‎ὅταν πετοῦσαν στήν θάλασσα τούς φασίστες τοῦ Μουσολίνι. Μακάρι! Ἄν μείνουμε ρομαντικοί, ἀποδεικνύουμε καί μ᾿ αύτό ὅτι εἴμαστε αὐθεντικοί Ἕλληνες.‎

Κύριε Γιανναρᾶ, κάτι ἄλλο περιμένουμε ἀπό σᾶς τοῦτες τίς ‎δύσκολες γιά τό ἔθνος ὥρες. Περιμένουμε μηνύματα ἐλπίδας καί ‎αἰσιοδοξίας, περιμένουμε ἐμψύχωση καί κουράγιο. Τά ξέρουμε τά στραβά ‎μας, ἀλλά δέν εἶναι ὥρα τώρα. Ὁ ἀσθενής εἶναι στήν ἐντατική καί σεῖς ‎βγήκατε νά κάνετε δικαστήριο. Μάλιστα ὁ ἀσθενής δείχνει ἤδη σημεῖα ‎ἀνακάμψεως καί πρέπει ἐσεῖς, οἱ πνευματικοί ἄνθρωποι τοῦ τόπου, νά ‎σταθεῖτε στό ὕψος σας. Ἀφήνετε τήν αἴσθηση ὅτι καταβάλατε ἰδιαίτερη ‎προσπάθεια νά γράψετε ἕνα ἄρθρο τόσο ἀταίριαστο στό ἐπίπεδό σας. ‎Πιστεύω πώς μόνο τήν τελευταία παράγραφο θά θέλατε νά γράψετε. Καί ‎ἀπορῶ γιατί κοπιάσατε τόσο πολύ, ἀφοῦ ὅλα τά ἀναιρεῖτε καί σεῖς μέ ‎αὐτό: «Ἀκόμα καί ἡ δραματική μετριότητα τοῦ κ. Σαμαρᾶ θά μποροῦσε νά ‎θαυματουργήσει, ἄν ἀντιλαμβανόταν ὅτι ἡ νεκρανάσταση τῆς οἰκονομίας ‎καί τοῦ κράτους θά μποροῦσε νά προκύψει μόνο ἀπό τήν ἀνάκαμψη τῆς ‎ἑλληνικότητας. Ἄκρως ρεαλιστική καί γόνιμη πολιτική πρόκληση. Γιατί ‎ποτέ δέν εἶναι ἀργά».‎

Advertisements
Read more from Άρθρα
12 Σχόλια Post a comment
  1. Ιαν. 19 2013

    Δε συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Γιανναρά… Αλλά όλα όσα περιγράφετε ως προτερήματα, δεν ανήκουν σε μας, αλλά στους προγόνους μας! Εμείς, ποιον πολιτισμό αναδεικνύουμε; Κι αν οι πνευματικοί άνθρωποι δεν παίξουν το ρόλο της «αλογόμυγας» του Σωκράτη, ποιος ο λόγος ύπαρξής τους; Να μας χαϊδεύουν τα αυτιά;
    Όντως, ο ασθενής είναι στην εντατική, αλλά είναι κι ο μόνος που έχει τη δυνατότητα να γιατρέψει τον εαυτό του! Αρκεί να αλλάξει τον εαυτό του, και να ξαναγίνει Έλλην, γιατί τώρα πια είναι όντως κάτοικος του Ελλαδιστάν.
    Αλλά βέβαια, μπορούμε και να ελπίζουμε… Όλα θα πάνε καλά στο τέλος, ο θεός της Ελλάδας θα βοηθήσει… Ας αλλάξω πλευρό.

    Απάντηση
    • βεδουΐνος
      Ιαν. 19 2013

      Έχω την γνώμη ότι απλώς η αλογόμυγα διάλεξε λάθος στιγμή να τσιμπήσει, και τσιμπάει και άγαρμπα. Αυτό που προσπάθησα να πω είναι ότι ο ελληνικός πολιτισμός υπάρχει και σήμερα,και μάλιστα καλλιεργείται. Είμαστε όντως οι φορείς του. Ανέκαθεν και σε όλα τα επίπεδα της ζωής, είναι λίγοι οι φωστήρες που εκφράζουν έμπρακτα αυτόν τον πολιτισμό. Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι αυτοί «πατάνε» πάνω σε κάποιο θεμέλιο, και αυτό το θεμέλιο είναι ο ελληνικός λαός και η κουλτούρα του. Κανείς δεν μπορεί να παράξει πολιτισμό αφ, εαυτού. Ένας ήταν ο Σωκράτης, ένας ήταν ο Περικλής, ένας ήταν ο Αλέξανδρος κλπ κλπ. Αλλά δεν θα επετύγχαναν τίποτα αν ήταν «μόνοι τους». Θα ήταν θέμα ολόκληρου ή και πολλών άρθρων η παράθεση όλων των στοιχείων που χαρακτηρίζουν σήμερα τον ελληνικό πολιτισμό. Αυτό μπορεί να το ψάξει ο καθένας.

      Απάντηση
      • Ιαν. 20 2013

        Θα ήθελα με πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσω τέτοια άρθρα που θα απαριθμούσαν αυτά τα στοιχεία και – κυρίως – την επιρροή που ασκούν στο σύγχρονο Νεοέλληνα! Γιατί, όντως, ο Περικλής ή ο Αλέξανδρος ήταν ένας, αλλά ό,τι έκαναν δεν πέρασε απαρατήρητο! Ούτε καν του Σωκράτη, παρ’ όλο που τον εκτέλεσαν! Πάντως, αυτή τη στιγμή, όταν ακούω για πολιτιστικά στοιχεία με επιρροή στον κόσμο, σκέφτομαι τα… «πολιτιστικά κέντρα», δηλ. τα μπουζούκια!

  2. βεδουΐνος
    Ιαν. 20 2013

    Με …προκαλείς! 🙂 Πίστεψέ με είναι πάρα πολλά αυτά τα στοιχεία.‎
    Νομίζω πως κάνεις (ή μάλλον γίνεται γενικώς) ένα λάθος στην εκτίμηση των ‎καταστάσεων. Δεν γνωρίζω την ηλικία σου, αλλά πολλοί νέοι σήμερα ταυτίζουν τον ‎Νεοέλληνα με την δική τους γενιά και μόνον, και την ελληνική κουλτούρα με την ‎σημερινή κρίση (όντως περνάμε κρίση, το είπαμε και το ξαναλέμε, όχι κυρίως ‎οικονομική, ούτε τις τελευταίες 3-4 χρονιές αλλά τις τελευταίες 3-4 δεκαετίες). Για ‎να αποτιμηθεί η πορεία ενός λαού, τα λάθη του, τα επιτεύγματά του κλπ, πρέπει να ‎μελετηθεί σε κάποιο βάθος χρόνου. Και μάλιστα, ο «μελετητής» να βρεί τρόπους να ‎παρακολουθήσει όλα αυτά χωρίς να είναι ο ίδιος επηρρεασμένος από την κρίση. Για ‎παράδειγμα (εννοείται τελείως υποθετικό), πώς μπορείς να δεις οποιαδήποτε ‎βελτίωση στην σκέψη και νοοτροπία του λαού που χειμάζεται αυτήν την στιγμή, όταν ‎εσύ ο ίδιος δεινοπαθείς και ζεις στην ανασφάλεια των προς το ζειν;‎
    Πάντως, το παράδειγμα της καταδίκης του Σωκράτη είναι άκρως χαρακτηριστικό: τι ‎θα έλεγες αν σήμερα συνέβαινε αυτό; Πες μου ειλικρινά.‎

    Απάντηση
    • Ιαν. 22 2013

      Δεν είμαι και πολύ νέος η αλήθεια είναι… 😉
      Δε θα διαφωνήσω καθόλου ως προς τους μελετητές και την ελληνική κουλτούρα αν θελήσουμε να την αποτιμήσουμε θεωρητικά. Και το παράδειγμα της καταδίκης του Σωκράτη αποδεικνύει ότι κάθε εποχή, όσο «χρυσή» κι αν φαντάζει στα μάτια μας, έχει τα φωτεινά και σκοτεινά σημεία της. Για μένα όμως, αυτό που έχει σημασία δεν είναι το τι έπαθε ο Σωκράτης, αλλά το τι έλεγε! Και δεν θα είχα αντίρρηση να θεωρήσω ότι σαν λαός έχουμε «μαγιά» που μπορεί να μας βγάλει από το αδιέξοδο. Αρκεί αυτή η μαγιά να μας ταρακουνήσει, χωρίς να φοβάται να πει πράγματα που μας ενοχλούν… Και εδώ νομίζω ότι φαίνεται η σύμπλευση των λεγομένων του κ. Γιανναρά με τη στάση του Σωκράτη, που ήξερε ότι μπορούσε να καθησυχάσει τους Αθηναίους και να μην «σπείρει καινά δαιμόνια», αλλά επέλεξε να μην το κάνει, με καθαρό προσωπικό κόστος. Θα μου πείτε, ποιο είναι το κόστος για τον κ. Γιανναρά; Δεν ξέρω, ίσως το ότι παρεξηγείται! 🙂 Πάντως, μας ταρακουνάει σίγουρα!
      Νομίζω τελικά δε διαφέρουμε και πολύ στις απόψεις, απλά έχουμε διαφορετική στόχευση… 😉

      Απάντηση
      • bedouinos
        Ιαν. 22 2013

        Μα… αφού το ποτήρι είναι μισογεμάτο, γιατί το ονομάζεις μισοάδειο;!

      • Ιαν. 23 2013

        Μα, για να το γεμίσουμε βεβαίως!

  3. mikrosprofitis
    Ιαν. 20 2013

    Πολιτισμένη και άκρως εποικοδομητική συζήτηση!
    Συγχαρητήρια και στους δύο σας για το επίπεδο των γεγραμένων.

    Απάντηση
  4. Ιαν. 25 2013

    Ο κ. Γιανναράς μιλά για ό,τι η γενιά του μας κληροδότησε και είναι (δυστυχώς) ακριβώς έτσι, όπως τα περιγράφει. Μάλλον του διαφεύγει όμως, ότι μέσα σ’ αυτή την κατεστραμμένη χώρα, ζουν ακόμη (ευτυχώς) κάποιοι άσημοι, άγνωστοι, αφανείς, αγνά πιστοί ανθρώποι. Πρόσωπα που κυρίως ή μόνον ο Θεός γνωρίζει και κατ’ εξοχήν διασώζει και καλλιεργεί, ίνα κομίσουν στο γίγνεσθαι του κόσμου ό,τι Εκείνος (και όχι εμείς) κρίνει αναγκαίο, ασχέτως αν ο κόσμος το εκτιμά, ή έχει τη συναίσθηση πως το χρειάζεται.
    Και κάτι ακόμη: Όλο αυτό, μήπως καταντάει γκρίνια πια; Τόσες ευλογίες έχουμε. Ας πορευτούμε.

    Απάντηση

Trackbacks & Pingbacks

  1. Κάτι άλλο περιμένουμε από εσάς κύριε Γιανναρά | Ένας Έλληνας
  2. Κάτι άλλο περιμένουμε από εσάς κύριε Γιανναρά | Αντι-ρήσεις

Γράψε και εσύ το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments