Skip to content

28 Σεπτεμβρίου 2012

1

Επιστροφή στη φύση!

από lakwnikos

Ένα από τα θετικά της κρίσης που διανύουμε, εκτός από μια πνευματική αναγέννηση που ήδη διαφαίνεται, είναι και η στροφή προς την αυτάρκεια. Απόλυτα λογική συνέπεια, από τη στιγμή που η οικονομική κρίση αποτρέπει οποιαδήποτε περιττά έξοδα και ενθαρρύνει τρόπον τινά την επιδίωξη

της κάλυψης βασικών και μη αναγκών με μηδενικό ή τέλος πάντων με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Έτσι λοιπόν, παρατηρούμε όλο και περισσότεροι άνθρωποι να αναζητούν διεξόδους στην ενασχόληση με τη γη, όσοι τουλάχιστον έχουν πρόσβαση σε αυτήν.

Τα προηγούμενα χρόνια, η πολιτεία είχε συστηματικά φροντίσει ώστε να απομακρύνει τους Έλληνες από τα χωράφια, δελεάζοντάς μας με το εύκολο χρήμα στις δημόσιες υπηρεσίες και όχι μόνο, με αποτέλεσμα να βολευτούμε όλοι και να αναγάγουμε τη φιλοσοφία του «ελάσσονος κόπου» σε νέο μότο διαβίωσης. Η παραπάνω ιδεολογία ενισχυόταν και από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, γονείς, παππούδες και λοιπούς, οι οποίοι δούλευαν στα χωράφια και μας περιέγραφαν με ζοφερό τρόπο την δυσκολία της δουλειάς του αγρότη ή του κτηνοτρόφου, παροτρύνοντάς μας να βρούμε μια δουλειά μόνιμη, κατά προτίμησιν στο δημόσιο, ώστε να έχουμε ένα σταθερό μισθό κάθε μήνα και να μην εξαρτόμαστε από τη γη και τις καιρικές συνθήκες. Το ίδιο το κράτος δε, φρόντισε ώστε και αυτούς ακόμα που επέμεναν στην ιδιότητα του αγρότη ή κτηνοτρόφου, να τους αποπροσανατολίσει και να τους εξαρτήσει από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, με αποτέλεσμα να μην ασχολούνται ουσιαστικά με την καλλιέργεια και την κτηνοτροφία αλλά να περιμένουν και αυτοί τα έτοιμα χρήματα για να περάσουν.

Η φιλοσοφία αυτή υπεισήλθε σε πολλούς τομείς της καθημερινότητάς μας και εκτός των άλλων μας στέρησε και την αγάπη για την επαρχία μας. Ερήμωσαν πόλεις και χωριά της Ελλάδας, οι ευκαιρίες για τους νέους στην επαρχία ελαχιστοποιήθηκαν, μαζευτήκαμε όλοι στις μεγάλες πόλεις. Και όταν αποφασίζουμε να  επισκευθούμε την επαρχία μας, το κάνουμε πλέον σαν τουρίστες στον ίδιο μας τον τόπο, χωρίς να δείχνουμε το παραμικρό ίχνος αγάπης και σεβασμού προς το περιβάλλον ή τον τόπο. Και σ᾿ αυτά προστίθεται η ασυνειδησία πολλών αγροτών που, με την αλόγιστη χρήση χημικών, λιπασμάτων ή φαρμάκων για την υποτιθέμενη αύξηση της παραγωγής αλλά και την ευκολότερη καλλιέργεια, σταδιακά καταστρέφει τη γη που καλλιεργούν με άμεσες συνέπειες σε όλο το οικοσύστημα.

Για να μην είμαι και απόλυτος όμως, υπάρχουν ευτυχώς και κάποιοι που με μεράκι ασχολούνταν και συνεχίζουν να ασχολούνται με τη γη. Και αυτό το μεράκι και την αγάπη επιχειρούν να την περάσουν αφιλοκερδώς στις νεότερες γενιές. Και ευτυχώς, γιατί σε αυτή τη μεταβατική περίοδο που ο κόσμος επιστρέφει στη ζωή της επαρχίας και αναζητά –ακόμα και στις μεγαλουπόλεις- διέξοδο με την καλλιέργεια, οι παραπάνω άνθρωποι αποτελούν σημαντικό πυρήνα που θα βοηθήσει ώστε να ορθοποδήσει σωστά η αγροτική και κτηνοτροφική κοινωνία. Θα πρέπει όμως όλοι όσοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με τα παραπάνω να επιδείξουν πνεύμα μαθητείας και όχι εγωισμού, ώστε να αποκομίσουν τη γνώση που χρειάζεται αλλά και να αποβάλουν την επιδίωξη άμεσων αποτελεσμάτων, επιστρατεύοντας την απαιτούμενη υπομονή και επιμονή.
Είναι στο χέρι πλέον των νέων να οργανωθούν σωστά με συνεταιρισμούς που να ενδιαφέρονται για την Ελλάδα και τους Έλληνες, με καλλιέργειες σωστά επιλεγμένες, με μεθόδους καλλιέργειας και κτηνοτροφίας φιλικές προς το περιβάλλον και απεξαρτητοποιημένες από τα χημικά των πολυεθνικών. Χρειάζονται όμως και καταναλωτές με γνώση, με συνείδηση, με μέτρο και με επιμονή στη στήριξη της εγχώριας παραγωγής. Η χώρα μας είναι ευλογημένη στον τομέα της φυτικής και ζωικής παραγωγής. Δυστυχώς έπρεπε να φτάσουμε στο ναδίρ για να το συνειδητοποιήσουμε και να ασχοληθούμε ξανά με αυτές τις παραγωγές, είτε σε επαγγελματικό είτε σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

Θα πρέπει να αρνηθούμε επιτέλους την εξάρτηση που έχουμε από το χρήμα και να στραφούμε με άλλο σκεπτικό προς τη βάση της καλλιέργειας και της κτηνοτροφίας, επανεγκαινιάζοντας την παραγωγή ειδών πρώτης ανάγκης. Θα πρέπει επίσης να απεξαρτητοποιηθούμε από την παγκόσμια αγορά και να στηρίξουμε την ντόπια παραγωγή. Η κίνηση αυτή βέβαια είναι αμφίδρομη. Απαιτεί ευσυνειδησία και από τον παραγωγό και από τον αγοραστή. Και φυσικά, δεν είναι εύκολο να εγκαθιδρύσουμε όσα απερίσκεπτα γκρεμίσαμε. Χρειάζεται αναζήτηση, κόπος και αγώνας. Μεράκι, αγάπη και υπομονή.

Είναι πραγματικά συγκλονιστική η μεταμόρφωση της ζωής και του χαρακτήρα του ανθρώπου που παρακολουθεί την στροφή προς την καλλιέργεια και την κτηνοτροφία. Γιατί πίσω από αυτά, κρύβεται μια ολόκληρη φιλοσοφία η οποία επαναφέρει την σχέση μας με τη φύση και κατά συνέπεια με τον Δημιουργό. Από την ντομάτα που θα κόψει κάποιος στο μπαλκόνι του μέχρι το χτίσιμο σπιτιών με γήινα υλικά, είναι δεδομένο ότι η γη και η φύση έχει πάρα πολλά να προσφέρει στην κρίση που διανύουμε. Ο γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης προέτρεπε τους επισκέπτες του να έχουν ένα κομματάκι γης να καλλιεργούν στους δύσκολους καιρούς που ήρθαν πλέον, και ίσως γνώριζε ότι μέσα από αυτήν την καλλιέργεια ο άνθρωπος θα είχε να αποκομίσει κάτι πολύ περισσότερο από καρπούς και υλικά αγαθά.

Κοινωνική Ανατολή

Advertisements
Read more from Άρθρα

Γράψε και εσύ το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments